Φυσιολατρική περιήγηση στην παραλιακή με μηχανή, ποδήλατο ή αυτοκίνητο

Η βόλτα στην παραλιακή είναι μία κλασική αξία για τους κατοίκους της Αθήνας και ειδικά για όσους μένουν στο κέντρο και τα νότια προάστεια. Μέσα από τις προτάσεις του Τάκη Κανάκη, αποκτά μία φυσιολατρική διάσταση, συνδέεται άρρηκτα ως εμπειρία με το μέσο μεταφοράς που επιλέγεις και διατηρεί τον ήρεμο , διαχρονικό ρυθμό του αιώνιου καλοκαιριού.

Γράφει o Τάκης Κανάκης

Η υπ’ αριθμόν ένα βόλτα για το καλοκαίρι, γίνεται με μηχανή και οδηγεί μέχρι το Λαύριο και πίσω. Κάνεις ενδιάμεσες στάσεις, βγάζεις λίγο το κράνος, έρχεσαι σε άμεση επαφή με τη φύση, πίνεις καφέ ή ποτό στη Σαρωνίδα στο “Lavo” μαζί με άλλους μηχανόβιους πάνω στην παραλία. Η καλύτερη μέρα γ αυτό είναι η Πέμπτη το βράδυ, ή η Παρασκευή αν φύγω από την την πόλη το Σαββατοκύριακο. Φτάνοντας στο Λαύριο, μ’ αρέσει να βλέπω τα ιστιοφόρα. Πλέον όμως εκεί δεν υπάρχει κάποιο καλό σημείο για φαγητό.

Στη διαδρομή, οι πιθανές στάσεις για βουτιές είναι πολλές. Όπως στη Σχολή Τουριστικών επαγγελμάτων, στον Άγιο Νικόλαο, κατεβαίνοντας λίγα σκαλάκια. Επιπλέον, στη Βουλιαγμένη βρίσκεται ένα πάρα πολύ ωραίο και σπάνιο περπάτημα. Ο δρόμος ξεκινάει από το Λόφο Φασκομηλιά, πάνω από τη λίμνη της Βουλιαγμένης την οποία εμπεριέχει. Μπορείς να ανέβεις και να περπατήσεις το λόφο είτε από την είσοδο της λίμνης – εκεί παρκάρεις -, είτε να κινηθείς οδικά διασχίζοντας έναν δρόμο πιο πάνω από το ξενοδοχείο Vouliageni Suites. Αξίζει να βρεθείς εκεί, γιατί περπατάς σε ένα προστατευόμενο μέρος με φοβερή θέα και πάρα πολλά δρομάκια. Όποιο κι αν πάρεις, θα βλέπεις μία από τις γνωστές παραλίες του όρμου της Βουλιαγμένης – τα Λιμανάκια, το Island, τη Βάρκιζα. Θα συναντήσεις πέρδικες και αλεπούδες και φυσικά το καλοκαίρι απογευματινή ώρα, το πιο ωραίο ηλιοβασίλεμα. Γενικά συνιστώ το περπάτημα στη φύση και ειδικά στον Υμηττό. Όποια είσοδο και να πάρεις, βλέπεις τη θάλασσα, ακολουθώντας τα μονοπάτια του. Μία από αυτές, βρίσκεται στη Γεννηματά, στην Άνω Γλυφάδα.

Στη Βουλιαγμένη, για να πιείς ένα ούζο, πάρα πολύ ωραίο είναι το «Σαρδελάκι». Χαρακτηριστικό εστιατόριο στη Βουλιαγμένη είναι ο «Λουιζίδης». Υπάρχει χρόνια και είναι εγγύηση ως προς το φαγητό του. Το αιώνιο καλοκαίρι της μπελ επόκ της Βουλιαγμένης συνεχίζει να υπάρχει στην «Ακτή», τον θερινό κινηματογράφο που μένει όπως παλιά. Σε μία περιοχή που θεωρείται από τις ακριβότερες, ο ιδιοκτήτης της «Ακτής» αντιστέκεται στις προσφορές και κρατά τον χαρακτήρα του κινηματογράφου.

Στην οικογένειά μου, μας αρέσει να μαζευόμαστε 2 – 3 ζευγάρια, στην παραλία ανάμεσα στο Island και τη Βάρκιζα. Παίρνουμε 9 καρεκλίτσες και διοργανώνουμε δείπνο al fresco, δίπλα στη θάλασσα, με μουσική και καλαμπούρι από αργά το απόγευμα ως αργά το βράδυ. Κάποιες φορές το κάνουμε πρόχειρα, άλλη φορά όμως έχει τύχει να πάρουμε και κολονάτα ποτήρια. Η όλη ιδέα είναι πραγματικά να καθίσεις μόνος σου με παρέα και μουσική δίπλα στη θάλασσα.

Αν ψάχνεις μία αφορμή να πιείς μία μπύρα, κάνε τη διαδρομή της παραλιακής με το ποδήλατο. Ειδικά το Σάββατο τα πρωί, η δεξιά λωρίδα της παραλιακής μετατρέπεται σε ποδηλατόδρομο, μέχρι το Λαγοννήσι. Όταν κουραζόμαστε, σταματάμε και πίνουμε μία (μία!) μπύρα γιατί κάνει καλό στους ποδηλάτες.