Ταξιδεύουμε με μία local στην Ικαρία

Η Ικαρία είναι το νησί που αγαπούν οι λάτρεις της αυθεντικότητας, του slow living και της απλής ευζωίας. Από εκεί κατάγεται η συνάδελφός μας, Τζίνα Νικολούζου, Software Engineer στην ομάδα του My account. Σε αυτό το άρθρο εξηγεί τη φιλοσοφία των κατοίκων του νησιού της μακροζωίας και μοιράζεται τα μυστικά που αξίζει να ανακαλύψουμε.

  Γράφει η Τζίνα Νικολούζου

Είμαι software engineer στην ομάδα του My Iinteramerican. Η καταγωγή μου είναι από την Ικαρία, όπου βρίσκομαι και εργάζομαι αυτή τη στιγμή που μιλάμε, χάρη στο Future of Work.

Η Ικαρία είναι ένα νησί διαφορετικό από τα άλλα. Εδώ η ζωή είναι ήρεμη και ο κόσμος πραγματικά δε χρησιμοποιεί ρολόγια, αν το πιστεύεις αυτό! Δίνουμε ραντεβού και λέμε «θα σε δω το βράδυ», χωρίς να προσδιορίσουμε αν θα συναντηθούμε πχ στις 20:00 ή στις 21:00. Αυτή η χαλαρότητα είναι ίσως κάτι το εκνευριστικό γι’ αυτόν που έρχεται για πρώτη φορά στο νησί. Μπορεί, για παράδειγμα, να μην βρει κανέναν σε ένα εστιατόριο ή να αργήσει ο σερβιτόρος. Σε κάποια χωριά μάλιστα, ειδικά σε αυτά που δεν βρίσκονται στον τουριστικό χάρτη, ίσως μπεις στο φούρνο, αφήσεις τα λεφτά και πάρεις το ψωμί μόνος σου.

Στην Ικαρία είναι σπουδαία και ξακουστά τα πανηγύρια ας, όπου πας για να φας και να χορέψεις με ζωντανή Ικαριώτικη μουσική. Σημαντικότερο είναι το πανηγύρι της Λαγκάδας, τον Αύγουστο, το οποίο γίνεται σε μία κοιλάδα κάτω από τεράστια πλατάνια εκατοντάδων ετών. Μαζεύει τον περισσότερο κόσμο.

Θα έχετε ακούσει ότι ο μέσος όρος ζωής στην Ικαρία είναι τα 90 με 100 χρόνια ζωής. Είναι αλήθεια. Στο νησί οι άνθρωποι είναι κυρίως ηλικιωμένοι. Στον χαρακτήρα είναι χαβαλέδες και τους αρέσει να πειράζουν ο ένας τον άλλον. Ζουν χωρίς στρες. Κυρίως είναι ψαράδες ή αγρότες – συνεπώς το φαγητό που παράγουν και τρώνε οι ίδιοι αλλά και σερβίρουν είναι πολύ καλό. Έτσι, όπου και να βρεθείς θα φας καλό φαγητό με παραδοσιακά προϊόντα που τα βγάζει το νησί. Θα δοκιμάσεις, για παράδειγμα, ντομάτες από τον κήπο, όπως δεν τις έχεις ξαναφάει στην Αθήνα. Σήμα κατατεθέν είναι το Ικαριώτικο κρασί. Μπορείς να το πάρεις είτε από κάποιους που ξέρεις ότι ο παράγουν, είτε από μικρά μαγαζάκια. Την Ικαρία θα την επιλέξεις για τις ήρεμες διακοπές και τις ωραίες παραλίες, χωρίς να ξεχνάς τα δυνατά της μελτέμια. Τα καταλύματα δεν είναι πολλά και έτσι δεν φτάνει παντού ο τουρισμός. Εγώ μένω στο νότιο μέρος του νησιού, σε ένα χωριουδάκι, το Καρκινάγρι, το οποίο δεν αγγίζεται από τον τουρισμό. Μπορείς να βρεις κι άλλα τέτοια μέρη για να μείνεις, με ησυχία.

Από την πάνω πλευρά του νησιού βρίσκεται η τουριστική περιοχή, με τις μεγάλες παραλίες, όπως η Μεσακτή στον Αρμενιστή. Στο νοτιοανατολικό κομμάτι, βρίσκεται η πρωτεύουσα, ο Άγιος Κήρυκος και το χωριό Θέρμα, διάσημο για τα ιαματικά του λουτρά. Στο νότο, το πιο άγριο μέρος του νησιού, η πρόσβαση είναι δύσκολη. Με αυτοκίνητο δεν μπορείς να διαβείς τους δρόμους με τις μεγάλες πέτρες, οπότε το επισκέπτεσαι με βάρκα ή κάνοντας όλον τον κύκλο της Ικαρίας. Με δύσκολη πρόσβαση, φτάνεις στην παραλία Σεϋχέλλες – που παρ’ όλα αυτά μαζεύει κάποιον κόσμο Ιούλιο και Αύγουστο. Αξίζει να επισκεφθείς χωριά όπως τα Καρκινάγρι, Τραπάλου και ο Μαγγανίτης, επειδή είναι παραθαλάσσια και παράλληλα πολύ πράσινα, ενώ είναι άγνωστα για τον πολύ κόσμο. Σε αυτό το νησί, δεν έχεις όμως να δεις μόνο τις παραλίες. Αν κάποιος προτιμάει το βουνό, μπορεί να μείνει στο Χριστό των Ραχών. Παλιά, όταν δεν υπήρχαν δρόμοι οι άνθρωποι μετέβαιναν από τον έναν τόπο στον άλλον ακολουθώντας μονοπάτια. Είναι μία ανάμνηση που έχω από τα παιδικά μου χρόνια, να διασχίζουμε τα μονοπάτια με τη γιαγιά μου. Τώρα πια λίγοι το κάνουν, ωστόσο πολλά μονοπάτια μένουν εκεί και περιμένουν να εξερευνηθούν.